Jan Wastiau wil zondag graag ook stunten tegen leider Bierbeek. “Vaak scoor ik niet. Zoals Vincent Kompany destijds bij Manchester City rukte ik in Kampenhout mee op en legde aan met een loeiharde knal die de netten liet trillen. Een heerlijk gevoel omdat die magnifieke goal gepaard ging met een belangrijk punt. Ik wist wel niet hoe ik die goal moest vieren, want ik scoor nu eenmaal zelden. Ik liep dan maar naar de coach toe”, lacht de verdediger, die bij Hoger Op Huizingen een clubspeler van de derde generatie is. “Mijn grootvader Leonard Wastiau was ooit voorzitter van de club waar ook mijn vader (Herman Wastiau, red.) nog in het eerste elftal speelde. Intussen spelen ook al twee neefjes in de jeugdploegen van Huizingen dat dus echt wel een familiale club is.”
Ook Dario Grazzini speelde een bepalende rol in Kampenhout waar de Huizingse aanvoerder voor de eerste gelijkmaker zorgde en ook aan de basis lag van de rode kaart voor thuisspeler Brian Roekens. “Kampenhout was in de beginfase heer en meester en kwam verdiend op voorsprong, maar ik zorgde voor een snelle gelijkmaker. Nadien ging ik met succes in duel met een Kampenhoutse aanvaller waarna onze doelman Elyes El Koffi gepast tussenkwam. Vervolgens kreeg ik zonder een bal in de buurt een forse schouderduw waardoor ik tegen de vlakte ging. De lijnrechter merkte het incident op en signaleerde het aan de ref die uiteraard rood trok. Tegen tien man kwamen we nog wel op achterstand, maar met een heerlijke knal in de kruising klommen we langszij. Nadien gingen we op zoek naar de zege, tot Kjent Christiaens een tweede gele kaart incasseerde. Met tien tegen tien moesten we nog tien minuten knokken om een punt uit de brand te slepen. Ik kijk nu reikhalzend uit naar de komst van Bierbeek. Op eigen terrein acht ik ons niet kansloos. Zeker in de terugronde beschikken we traditioneel over een sterke thuisreputatie.”
Gouden punt
De Huizingse coach Dimitri Meerts focust al op de voorbereiding op die thuismatch tegen de leider. “Bierbeek staat uiteraard niet toevallig aan de leiding, maar ons grasveld is wel een troef. Ons terrein ligt er zeker niet bij als een akker, maar de meeste teams zijn wel een synthetisch veld gewend en dat is toch een wereld van verschil. Gezien de kwaliteit van Kampenhout veroverden we daar een gouden punt, dat ook wel billijk was. Onderin prijken nog steeds een rist ploegen op een zakdoek bij elkaar. We maken ons nu op voor drie thuiswedstrijden op rij waarin we nog wel wat punten hopen te verzamelen. Het ligt alvast in de bedoeling dat we tegen Bierbeek onze huid duur verkopen. We begonnen het seizoen met een knappe 7 op 9 en deden dat in 2026 dus over. We staan nagenoeg compleet en proberen op ons elan door te gaan.“
